طراگاه | مرجع دکوراسیون منزل، معماری داخلی و طراحی داخلی

ورود / ثبت نام
FA EN

« به همکاران خود در طراگاه بپیوندید »

شرکت رویا طرح داخلیميثم ذکرياييmahmood Ghasemiسینا علیزادهرضا نجفیانمرضیه مجدالاشرافیجواد خداییاکبر تقی زادهایزدیار اهیعلیرضا شریفانمحمد مهدی فخیمیعلیرضا شرافتی
هم اکنون ثبت نام کنید یا وارد شوید
« بازگشت

بر فراز ایتالیا

مصاحبه با Andrea Maffei، معمار دومین ساختمان بلند ایتالیا

بازدید : 12,106 بار

23 آذر 1394

چاپ صفحه

ایمیل

نظرات

فاز بعدی توسعه سیتی لایف وست میلان milan’s vast citylife  با تکمیل برج  آلیانز بعد از سه سال ساخت و ساز به تحقق رسیده است. این آسمان خراش که قبلاً موسوم به ایدریتو بود، توسط معماران، اراتا ایزوزاکی arata isozaki و اندره مافی طراحی شده و اخیراً زاحا حدید و دنیل لیب اسکیند نیز به آن افزوده شده اند. این برج که در ارتفاع 242 متری قرار دارد بعد از مجموعه سزار پلیس یونیکردیت (cesar pelli’s unicredit )، بزرگ ترین ساختمان در ایتالیا است. با طراگاه نگاهی می اندازیم به این آسمان خراش.

ذخیره عکس
آسمان خراش ایتالیا

 یک معماری شفاف می تواند نشان دهنده ترکیب کارکردی و مکانیک طرح باشد، نماهای خمیده و سطوح خارجی طلایی رنگ به مخاطب در تفکیک سازمان دهی داخلی فضا کمک می  کند. هر بخش دارای شش طبقه به اندازه ی 21 در 58 متر بوده و و بدین ترتیب این ساختمان به صورت باریک بوده و بالاتر از بافت شهری میلان سر به فلک کشیده است. برای درک بیشتر و کسب اطلاعات در مورد چالش های تکمیل پروژه، مصاحبه ای با معمار اندره مافی که از سال 2003 بر روی طرح کار می کند انجام شده است.

ذخیره عکس

اگرچه میلان دارای طیف وسیعی از ساختمان های بزرگ و بلند است، به طور کلی آسمان خراش ها در ایتالیا کم هستند. شما چگونه اقدام به طراحی ساختمان بلند به صورت بخشی از توسعه جدید کردید؟ توسعه ساختمان جدید نیاز به طراحی یک پارک عمومی بزرگ داشت. این ساختمان به صورت مخروطی است که طرح آن را فونزوینا  فیرا (fondazione fiera ) برای فروش فیرا دی میلانو به منظور تامین مالی ساخت و ساز های جدید ارائه کرد. این شهر باید یک پارک بزرگ داشته باشد و در عین حال از ساختمان های بلند استفاده کند. 

تنها شیوه ی برآورده کردن نیاز های سرمایه گذاران و ایجاد یک فضای عمومی بزرگ ساختن ساختمان ها به شکل عمومی است. آسمان خراش توسط  معمار ژاپنی اراتا ایزوزاکی و معمار ایتالیایی اندره مافی طراحی شده است. هدف طرح فوق ترکیب  یک منطقه مربعی بزرگ با شهر بوده است با این طرح  ما از مقیاس لاورایز در ساختمان های مسکونی استفاده کردیم. این موجب می شود تا هماهنگی بافتی و زمینه ای خوبی ایجاد شود. 

ذخیره عکس
ذخیره عکس

یک پارک بزرگ جدید با سه ساختمان بزرگ در مرکز قرار گرفت. در این صورت، ساختمان های بلند بسیار دورتر از خانه های اطراف بودند در حالی که یک مرکز جدید می تواند  یک ایستگاه مترو و مرکز خرید و نیز سرگرمی داشته باشد. در این صورت می توان گفت که میلان می تواند با پایتخت های اروپایی بزرگ برابری کنید یعنی ساختمان های سر به فلک کشیده که فضای کمی را در زمین یعنی زیربنای کمی را دارند.

ذخیره عکس

آیا می توانید برخی چالش ها در تکمیل پروژه را ارایه کنید؟ در واقع طی ساخت و ساز ساختمان به غیر از چند مورد مشکل خاصی وجود نداشت. بزرگ ترین چالش ها در توسعه طراحی بود. ایده اصلی ایجاد یک سری ماژول های تکراری بود. ستون بی نهایت کنستانتین بروکوسی 1935 تا حددودی اهلام بخش ما بود در این مطالعه ماکتی در ابتدا طراحی شده که به شکل ستون بسیار باریک بود. به همین ترتیب، ما اقدام به طراحی ماژول شش طبقه ای کردیم که نمای منحنی داشت.

در این نسخه، ما از ماژول منحنی با زیر بنای زیاد استفاده کردیم در سال 2009، ما هزینه ها را توسط  تهیه  کننده  بهینه سازی کردیم طوری که ارتفاع سقف کاهش یافت و تعداد طبقات نیز کم شد. ما طبقات فنی را ایجاد کردیم که با پوشش شیشه ای می باشد. آسانسور ها همه در ابتدا بادی بودند و سپس برای کاهش هزینه های تهویه هوا، منافذی در آن ها کار گذاشته شد. ابعاد اقتصادی موجب تغییر در طراحی شده و در نهایت ساختمان کم هزینه از آب درامد.

ذخیره عکس

به عنوان یکی از بزرگ ترین ساختمان ها در کشور، ابعاد فناوری اصلی ساخت و ساز پروژه چیست؟ در طراحی آسمان خراش، ما با برنامه ریزی مکانی به منظور تعیین مناسب ترین شکل دفترها (راحت ترین شکل) شروع کردیم. ما یک ساختمان بلند و باریک با پلان مرکزی باز بزرگ 36 در 24  متری با دو  مرکز درهر گوشه ساختیم. این امکان می دهد تا محیطی ایجاد شود که بسته به نیازهای آینده قابل تغییر باشد. این انعطاف پذیری عاملی است که موجب  پایداری ساختمان در طول زمان می شود. شکل برج با یک سری گزینه های زیبایی شناسی تعریف نشده است.

در دو مرکز خارجی، ما از آسانسور های بادی با حرکت پیوسته استفاده کردیم که یک سبک معماری جدید میلانی است. استفاده از بالابر های کامپیوتری موجب کاهش تعداد اسانسورهای مورد نیاز و زمان انتظار در صبح می شود طوری که  3000 نفر کم تر از 1 ساعت جا به جا می شوند. این برج در نهایت با یک اسمان خراش  توسط زاحا حدید و دنیل لیب اسکیند ترکیب می شود.

ذخیره عکس
ذخیره عکس

با توجه به ماهیت جدید آسمان خراش، ما چهار ستون راطراحی کردیم که به فونداسیون تا طبقه 11 هم پایداری خاصی می دهد.  به این طریق ما نوسانات سقف را کاهش داده و به طور دقیق است های تونل بادی را انجام دادیم. امکان استفاده از روش های سنتی تر وجود دارد ولی ما بر اصول مکانیکی اسمان خراش تاکید می کنیم طوری که خارج آن رنگ طلا را بیشتر منعکس می کرد. نمای خمیده ساختمان وظاهراً طلایی رنک به تفکیک سازمان دهی فضای داخلی کمک می کند.

ذخیره عکس

به جای یک سطح صاف، خصوصیات نمای برج با ماژول های شیشه خمیده برجسته تر می شود. آیا می توان این بعد از طراحی را توسعه داد؟ برج متشکل از ماژول هایی است که به طور پیوسته تکرار می شود. هر ماژول متشکل از شش ظبقه بوده و دارای نمای منحنی است. در توسعه پروژه، ماژول ها 8 مورد هستند. نمای بیرونی متشکل از سلول ها در واحد شیشه سه گانه tgu هستند. به طور طبیعی دیواره های پرده ای کلاسیک متشکل از  شیشه های شفاف از کف تاسقف بوده و شیشه ها نیز با تجهیزاتی همراه هستند. هشت ماژول خمیده  که هر کدام دارای  شش طبقه است.

ما نمی خواستیم تا از شیشه صاف بر روی نما استفاده کنیم زیرا بازتاب نور زیاد جالب نیست. پی برده شد که در آلمان برخی شرکت ها از روش های خمش سرد برای ایجاد انحنای شیشه استفاده می کنند. در این پروژه از اسلب های صاف tgu استفاده شد و سپس این اسلب ها با خمش با  فریم های آلومینیومی و سیلیکون خم شدند. فریم های بیرونی طوری بودند که حداکثر امنیت را داشتند. شیشه های با میزان آهن کم برای اجتناب از بازتاب سبز و اثرخنثی استفاده شد.

ذخیره عکس

کدام بخش خاص از پروژه  رضایت بخش ترین بوده است؟ من فکر می کنم ما می توانیم یک طرح جالب را با جزییات نما توسعه دهیم. همانند بادبان ها،  پنجره های بزرگ خمیده همانند یک شیشه شفاف عمل می کنند. این بسیار موفق است. در سرتاسر ساختمان من از شیشه های با آهن کم استفاده کردم تا بازتاب سبز را کاهش دهد. به ویژه نماهای میله ای و شفت نیز به صورت شفاف با آسانسورهای بادی به نظر می رسند. ساختمان و دیواره ها رنگ خاکستری داشتند تا احساس بی طرف و خنثی وجود داشته باشد.

در سالن ورودی ما نمای شیشه ای با ارتفاع 7 متر کار گذاشتیم. ما نمی خواستیم تا  فریم های آلومینومی با شیشه ها طراحی شوند تا این که از حداکثر مقاومت نمای بیرون حاصل شود. شیشه ساختمان می تواند یک حس شفافیت و سبکی ایجاد کند. در لابی، نمای خارجی پادیوم با پانل های سفید دیده می شود.  پیوستگی ظاهری لابی را به نوعی میدان که با بیرون در تماس است تبدیل می کند.

ذخیره عکس

همچنان با طراگاه همراه باشید .


بازدید : 12,106 بار

23 آذر 1394

چاپ صفحه

ایمیل

نظرات

مطالب مرتبط »

ویدیوهای پیشنهادی »

نظرات ( 0 )

هیچ نظری ثبت نشده است

ثبت نظر شما

قبل از ارسال نظر ، قوانین و ضوابط سایت را مطالعه کنید

تگ ها



تگی ثبت نشده است

مطالب محبوب »

Sunday , 04 December , 21:56