طراگاه | مرجع دکوراسیون منزل، معماری داخلی و طراحی داخلی

ورود / ثبت نام
FA EN

« به همکاران خود در طراگاه بپیوندید »

امیرحسین صرامیکمال کمونهناهیده تقویمحمد مهدی فخیمیمهرداد زواره محمدیشرکت رویا طرح داخلیسامسونگ samsungاکوآرکویدا لطفیمازیار فخرقاسمیمحمد داورینازنین سادات ملکوتی
هم اکنون ثبت نام کنید یا وارد شوید
« بازگشت

تاثیر معماری بر فضای فیلم ابد و یک روز

معماری عنصری اساسی در دست کارگردان جهت تشدید فضای دلخواه او است

بازدید : 80,839 بار

15 تير 1395

چاپ صفحه

ایمیل

نظرات

فیلم ابد‌ویک روز که اخیرا در سینماهای کشور اکران شد، مورد توجه بسیاری قرار گرفت. اثری به‌شدت تاثیرگذار و تلخ بود و این تلخی و سیاهی به‌واسطه‌ی کنار هم قرار گرفتن عناصر مختلف ایجاد شده بود که به نظر من اساسی‌ترین عنصر جهت القای فضای تیره و تلخ قصه، معماری بود. حال علاقمندان به این مبحث با طراگاه همراه شده تا سیر و سلوکی در معماری این فیلم داشته باشیم.

ذخیره عکس
فیلم ابد و یک روز

معماری همواره بیشترین حجم فضا را در بر می گیرد و به‌نوعی مخاطب هم بیش از هر چیز در صحنه شاهد معماری است و لذا کارگردان می‌تواند بیشترین بهره را از این عنصر ببرد. 

ذخیره عکس

همان‌طور که درفیلم ابد‌ویک روز شاهدیم، هیچ نمای زیبایی در فیلم دیده نمی‌شود. هر چه از معماری شهر در پلان‌ها می‌بینیم سیاهی، کثیفی و شلختگی است. هیچ ساختمان زیبا یا خیابان‌های تمیز و معماری‌های مدرن و تازه در فیلم دیده نمی‌شود، در جایی هم که شخصیت‌ها به مجتمع مسکونی نسبتاً تازه‌سازی می‌روند، چنان مسیری ترسیم شده که شما تا کیلومترها هیچ معماری به چشم‌تان نمی‌خورد و از آن‌جا که  وجود معماری نشانه‌ی زندگی و حیات انسان‌ها در هر منطقه‌ای محسوب می‌شود، مخاطب با وجود این مجتمع مسکونی چنان احساس ناامنی کرده که همان خانه‌ی ویران این خانواده را ترجیح می‌دهد.

هرچند که در سینمای ما نوع معماری خانه تکراری بوده، مانند معماری  فیلم «گوزن‌ها» و یا معماری در فیلم «کندو» که به نوعی از همین شگرد در طراحی صحنه استفاده شده است.

ذخیره عکس


اما جدای از بد و خوب بودن آن، شاهدیم که معماری چگونه فضای سیاه فیلم را تشدید می‌کند. یک حیاط و چند اتاق در اطراف حیاط و البته در ارتفاع‌های مختلف و دکوراسیون داخلی هر کدام از این اتاق‌ها فضایی غیر قابل تحمل و سنگین و خفه کننده برای مخاطب ایجاد می‌کند. اما شخصیت‌ها مانند زنبور در یک کندو به زندگی فردی و تنهایی خود مشغول هستند، زیرا معماری باز هم این امکان را فراهم ساخته که شخصیت‌ها هر کدام در اتاقی محبوس شده و از گزینه‌های دیگری برای رفع تنهایی استفاده می‌کنند. معماری این بنا برای ما سلول‌های انفرادی را ترسیم می‌کند، که شخصیت‌ها فقط در حیاط که در واقع همان هواخوری، با یکدیگر مواجه می‌شوند.

تنها جایی که اندکی قابل تحمل‌تر، فضایی است که شخصیت اصلی دختر (‌پریناز ایزدیار‌) در آن حضور دارد و به نوعی شاید بتوان گفت، که تنها فضای امن خانه است و همان‌طور که در فیلم شاهدیم این فضا تمیزتر و با بافت لطیف‌تری ترسیم شده و کمتر خشونت در آن دیده می‌شود.

ذخیره عکس
فیلم ابد و یک روز

در این اثر حتی وقتی از خانه هم بیرون می‌رویم، با معماری و سازه‌های بدتر از یکدیگر و کوچه‌های پر از خشونت و نا امنی  روبرو می‌شویم. می‌بینیم که این معماری تکثر یافته و گویا شهری همانند این خانه داریم و همه در دخمه‌های شخصی خود در ارتفاع‌های متفاوت مشغول زندگی بوده و آن‌قدر این فضا تکرار شده که شاید مردم هم زیبایی در معماری را از یاد بردند. به هر حال معماری استفاده شده در فیلم، با هوشمندی به کل فضای جامعه تَسَری یافته و این معماری نشان از روندی طولانی دارد که در حال حاضر با توجه به شرایط جامعه تغییر پذیر نیست و همان حکم ابد‌و‌یک روز را دارد.  

ذخیره عکس
ذخیره عکس

در پایان لازم به ذکر است، که  دوستان وعلاقمندانی که در رابطه با این مبحث نظری و یا پیشنهادی دارند، طراگاه را از آن مطلع نمایید. 

 

    کانال


بازدید : 80,839 بار

15 تير 1395

چاپ صفحه

ایمیل

نظرات

مطالب مرتبط »

ویدیوهای پیشنهادی »

نظرات ( 0 )

هیچ نظری ثبت نشده است

ثبت نظر شما

قبل از ارسال نظر ، قوانین و ضوابط سایت را مطالعه کنید

تگ ها



ابد‌و‌یک‌روزپریناز ایزدیارمعماریقصهزندانسلولمعماریسیاهفیلمجامعهمجتمع مسکونی

مطالب محبوب »

Sunday , 11 December , 15:21