طراگاه | مرجع دکوراسیون منزل، معماری داخلی و طراحی داخلی

ورود / ثبت نام
FA EN

رویدادهای مهم

Important Event
سومین کنگره بین‌المللی معماری و شهر ...
سومین کنگره بین‌المللی معماری و شهرسازی معاصر خاورمیانه
معماری‌های در حال ظهور
معماری‌های در حال ظهور
چهارمین کنگره تاریخ معماری و شهرساز ...
چهارمین کنگره تاریخ معماری و شهرسازی ایران- استان ایلام
آب در معماری اصفهان
آب در معماری اصفهان

« به همکاران خود در طراگاه بپیوندید »

علی رضا بندر ابادنیلپر info@nilper.irساغر صادقیفرامرز گشایشیمحمد مهدی فخیمیاستیل البرز pr@steelalborz.comسیروس مهراندیشsina kamali tabriziصفورا شریعتیامید ضرغامیمـــهـکامه کــرمانـیمحمد اسدالهی
هم اکنون ثبت نام کنید یا وارد شوید
« بازگشت

گزارش نشست متروپل شهر پس از نفت در خانه گفتمان شهر و معماری


بازدید : 534 بار

27 ارديبهشت 1395

چاپ صفحه

ایمیل

نظرات

گزارش نشست متروپل شهر پس از نفت در خانه گفتمان شهر و معماری

  تهیه کننده : ساغر صادقی

اولین دوسالانه معماری تهران، همزمان با سلسله گفت‌و‌گوهای شهر و معماری مورخ یکشنبه ۲۶ اردیبهشت ماه در خانه گفتمان شهر و معماری (خانه‌ی وارطان) با موضوع متروپل، شهر پس از نفت برگزار گردید. هم‌چنین فیلم "تهران، هنر مفهومی" با حضور کارگردان اثر، محمد اصلانی در قالب پنلی به دبیری «پرشیا قره‌گزلو» و با سخنرانی «غزال کرامتی» و «مجید منصور رضایی» در حضور اساتیدی چون «دکتر سید محسن حبیبی» و جمعی از معماران و هنرمندان به نمایش درآمد. با طراگاه همراه باشید.

 

 

 

مهندس «پرشیا قره گوزلو» مدیر بخش «گفت‌و‌گوهای شهر و معماری» ضمن تشکر از کارگردان فیلم محمداصلانی در باب فیلم "تهران، هنر مفهومی" گفت: آقای اصلانی در جامعه فیلم‌سازان چهره بسیار شناخته‌شده‌ای هستند.

طراح غرفه بینال ونیز سال ۲۰۱۶ درباره چرایی انتخاب فیلم محمدرضا اصلانی عنوان کرد :‌ این نمونه یک فیلم موفق است که درباره شهر تهران ساخته‌شده است و در آن، شهر به عنوان بستری برای هنر معرفی می‌شود.  متاسفانه گپ و فاصلۀ بزرگی میان معماری و سایر رشته‌های هنر مفهومی وجود دارد.

وی تاکید کرد مفاهیمی چون زیبایی‌شناسی شهری، مفاهیم سلیقه‌ای نیستند، بلکه مفاهیمی اخلاقی تلقی می‌شوند. جامعه معماران از حقایق شهر و اجتماع فاصله گرفته است و هدف ما از برگزاری چنین جلساتی کمتر کردن این فاصله است.

 

دکتر غزال کرامتی نیز ضمن تاکید برآنکه در طراحی‌های معماری و شهرسازی آنچه که نادیده گرفته شده خودِ شهر است، به تاریخچه کمربند سبزی که در گذشته در حومه تهران وجود داشت اشاره کرد، حریم سبزی که امروزه تبدیل شده است به بیقوله‌هایی پراکنده، متشکل از شهرها و شهرک‌های اقماری جدید که هرکدام برای خود طلب حریم کرده‌اند. دکتر کرامتی تاکید داشت که بایستی میان مفهوم شهرجهانی و شهر کلان تفاوت قائل شد.

تهران شهری جهانی نیست، کلانشهری است با وسعت و جمعیت زیاد که رتبۀ شانزدهم دنیا را به خود اختصاص داده است. اما در باب موضوع فیلم، هدف فیلم بررسی زندگی روزمره در فضای تهران و بیان آن از طریق دوربین فیلمبرداری با تکنیک تصویربرداری است. تیتراژ با تصاویر وارونه‌ی منعکس‌شده در گوی بلوری ابن‌هیثم شروع می‌شود، همراه موسیقیِ حماسی و صدای کبوترها از شیشه‌های پنجره به خانه‌ی معیرالممالک در باغ فردوس می‌رود و از همان راه خارج می‌شود.

 

 

در فیلم تهران هنرِ مفهومی، گذشته و حال در ماسک‌ها و مانکن‌ها جلوه‌گر شده‌اند. تندیسک‌های ایلام باستان و گذری بر موزه هنرهای معاصر تهران، نمایشی از سازه‌های معمارانی که به تقلید از «میس‌وندروهه» تلاش کرده‌اند، ساختمان‌های تمام شیشه‌ای بسازند.

 محمدعلی سپانلو که در تمامی فیلم از نوشته‌های تامل برانگیزش راجع به شهر و فضای شهریِ شمال تا جنوب تهران بهره گرفته شده، خود در فیلم حضور دارد. تعابیر جالبی از تهران در فیلم و اشعار سپانلو شنیده می‌شود، نظیر : تهرانِ کِز کرده در گوشه‌ی پالتوی نخ نمای دماوند یا تهرانی از دلایل انکارناپذیر با خیابان‌هایی پر از آرزوهای از دست رفته و بالکن‌های خالی ز عشاق... .

پس از نمایش ۸۰ دقیقه‌ای فیلم تهران، هنر مفهومی کارگردان اثر، محمد اصلانی چنین می‌گوید:" تنها خصلت کلانشهرها کورشدگی است. کلانشهرهایی که مهاجرانش آن را برای پنهان شدگی انتخاب کرده‌اند و نه ظاهر شدن! امروزه برخلاف آنچه که هابرماس اعتقاد داشت، در حال وقوع برای شهرهای ما است. هابرماس در رابطه با انديشه‌های مکتب فرانکفورت مفهوم شيء گشتگی سراسری در جامعه مدرن را مورد نقد قرار داده و در جست وجوی مجرای رهايی از اين وضعيت برآمده است.

 

 

به زبان ساده‌تر هابرماس معتقد است، فضای عمومی بدین معنا است که شخص خود را چگونه می‌تواند در فضا بروز دهد. اما امروزه با "رویکرد ساخت‌وسازی" و نه معماری حاکم بر شهر، تهران از هرگونه حافظه جمعی و هویتی مبری شده است. "تهران، هنرمفهومی" نوعی چیدمان است، که در آن مفهوم به شدت مطرح است. مفهومی که در عین پنهان کردن خود، به شدت آشکار است.

مردم شهر خود را به‌جای این‌که در همدیگر آشکار کنند، ادغام می‌کنند! در این شهر "معماری" اتفاق نمی‌افتد، ساخت‌و‌سازی اتفاق می‌افتد با تقلیدی کورکورانه از طرح‌های لوکوربوزیه و «میس وندروهه» و صرفاً رویۀ مساله تقلید می‌شود.

شیشه‌های نما، به‌جای آنکه درون و بیرون را آشکار کنند، صرفاً بیرون را انعکاس می‌دهند و در اینجا است که شهر از موقعیت مادی خود فراتر می‌رود و ماهیت مجازی می‌یابد و منتج به این می‌شود تا شهروندان خود را در شهر گم کنند. کشورهای جهان سوم تاریخ خود را به عنوان امری هویتی از دست می‌دهند تا بتوانند مورد تهاجم فرهنگی قرار گیرند. این فیلم اعلامیه و بیانیه‌ایست علیه جهان، نه علیه شهر.

 

جهانی که چنان هجوم آورده، تا نظام شهر را در بی‌نظامی غرق کند. اشیاء و مجسمه‌های درون فیلم، در تقابل با بی‌چهرگی امروزی هستند. اصلانی ادامه می‌دهد : جای بسی افسوس است که موزۀ لوور پاریس سالیانه ۴۵ میلیارد دلار از جذب بازدید کننده درآمد دارد، حال‌آنکه موزه هنرهای معاصر تهران شاید به سختی ۵۰ نفر بازدید کننده در ماه آن هم در ایام خاص دارد و این هنر و تاریخ و معماری ما است که در حال از بین رفتن است.

 

   کانال اصلی تلگرام طراگاه

 

 

 


بازدید : 534 بار

27 ارديبهشت 1395

چاپ صفحه

ایمیل

نظرات

نظرات ( 0 )

هیچ نظری ثبت نشده است

ثبت نظر شما

قبل از ارسال نظر ، قوانین و ضوابط سایت را مطالعه کنید
Saturday , 03 December , 21:15